Στην Ελλάδα

Helemaal daas

1 reactie

Om de conditie een beetje op peil te houden besloten we naar Steni te rijden om daar een wandeling te maken naar een bron om daar vervolgens om te keren. Eenmaal het begin van de te hebben gevonden kwamen we schildpadden tegen. Geinige beesten zijn het toch, zij vonden ons iets minder geinig, de poten en kop werden angstig getrokken. Maar zo af en toe werd er toch even gegluurd om te controleren of het gevaar als geweken was. Het was een wandeling berg op het pad door het bos werd afgewisseld met open stukken. Mooi uitzicht en vraag me niet wat maar hier en daar stond nog heet een en ander in bloei. Onderweg werden met name mam en ik achtervolgd door steekvliegen, beetje irritant, maar zodra ik weer begon te lopen was het opgelost. Na een dik uur kwamen we in de stuk waar varen achtige planten meters hoog stonden, het leek wel een oerwoud. Pap liep als de opper padvinder voorop en verdween derhalve uit het zicht. Niet veel later kwamen we bij de bron, althans dat was mijn visie op het kleine stroompje. Pap dacht daar echter anders over en wilde nog een stuk doorlopen. Mam had inmiddels wat te warm en zag dat niet zo zitten, pap ging alleen en mam en ik bleven achter in de schaduw van de bomen. Stil staan bleek een ware marteling, de dazen hadden ons gevonden, snel besloten we dat we ergens anders moesten wachten. Dit hielp maar voor even, mam liep weer terug naar de plek waar weer eerst stonden. We werden door steeds meer dazen voor een lekkere lunch aan gezien. Het waren er zo veel dat het onbegonnen werk was om ze van je af te slaan. Als ze eenmaal beet hebben dan moet je ze echt van ja af meppen, niet zoals bij muggen. Dappere jongens zijn het. Pap had gezegd dat ie maximaal 5 minuten zou lopen om dan weer terug te keren. Er waren pas een paar minuten voorbij en die 5 minuten, ja de gelooft natuurlijk niemand. Mam was druk bezig om de dazen weg te houden door driftig te slaan met de wandelgids zonder succes toen ik een ingeving kreeg. Ik ging vlak bij mam staan en begon te stappen op de plaats inclusief de overdreven arm beweging. Mam dacht vast dat ik door de hitte was bevangen, maar niks was minder waar. Ik verduidelijkte dat dat mijn strategie was tegen de dazen, zolang we in beweging bleven hadden ze niet veel kans om te bijten. Na mij een tijdje bekeken te hebben ging mam ook mee doen en stonden we samen in het bos een aflevering van Nederland in beweging op locatie, Olga commandeur eat your hart out. Door het gestap en de slappe lach was het een work out voor het hele lijf, en dan met name voor de buikspieren. Ik kon niet meer. Nadat we ons hadden herpakt begonnen we ons af te vragen waar pap nou bleef, de 5 minuten waar al lang voorbij, nou ja er waren net 10 minuten voorbij, maar als je je in een hachelijke situatie bevindt lijkt het nou eenmaal allemaal wat langer te duren. Zodra pap weer in het zicht kwam kwam de slappe lach ook weer terug. We waren er van overtuigt dat pap vast zou denken dat ie met twee compleet gestoorde vrouwen op stap was gegaan. Pap kwam dan ook aan gelopen met een blik van wat zijn jullie in hemels naam aan het doen? Het bleek lastig om een fatsoenlijk antwoord te geven. De slappe lach had ons volledig in haar macht. Daar stonden we dan in een mooi bos in Steni inmiddels allemaal te lachen. Nadat we het tussen het lachen door hadden uitgelegd zijn we naar beneden gaan lopen. De bron bleek net zoals het meer zo goed als opgedroogd te zijn want pap was niks dat op een bron moest duiden tegen gekomen. Conclusie, de foto’s in de gids zijn gemaakt in het voorjaar vlak na een regenbui. Op de weg terug werden we achtervolgd door de dazen. Doorlopen was en snel een beetje was de tactiek om niet helemaal opgegeten te worden. De achtervolging werd in gezet door de dazen, zo’n lekker hapje laat je niet lopen. Totdat we beneden waren werden we achtervolgd. Maar ze hielden het op het laatst gelukkig voor gezien. En het nabij gelegen dorpje hebben we wat gedronken, geen steekvlieg te bekennen. Het resultaat van deze dag, geen mooie foto’s, mijn kuiten bleken erg in de smaak te zijn gevallen getuige de dikke rode bulten.

One thought on “Helemaal daas

  1. Daar wordt je dus echt helemaal daas van! Ik zie jullie al staan. Het valse van dazen is dat je in het begin een steekje voelt en dan een tijdje niks.. Maar o wee later op de dag of de volgende ochtend , rode bulten en jeuken!!
    Groet
    Emmy

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s