Στην Ελλάδα

And the winner is……

Een reactie plaatsen

Het is een rare periode waarin eigenlijk niks bijzonders gebeurt. Alles gaat zijn gangetje, dit geld niet alleen voor mij, het lijkt wel alsof dat voor heel Athene het geval is. Het wordt steeds rustiger in de stad, er zijn nu zelfs meer parkeerplekken dan auto’s, bussen zijn niet meer overvol in de spits. De tram zit afgeladen vol met strandgangers, ben wel jaloers op die mensen die ik elke dag in de bus zie zitten met de strandtas op weg naar het goede leven. Ik heb zowaar mijn vakantiedagen kunnen opnemen, al ging dat jammer genoeg niet zonder slag of stoot. 3 dagen in Juli en 2 dagen in Augustus. Nog even, en dan meld ik mij present bij het goede leven.

De belasting opgave is bijna afgerond, en met een beetje mazzel hoef ik geen belasting te betalen. De elektriciteitsrekening staat nog steeds niet op mijn naam, Van de week weer een poging gewaagd om het in orde te maken. Na een gezellige avond in Monastiraki had ik besloten om de wekker te zetten en om 9 uur in de rij te gaan staan. Eenmaal aangekomen bij de DEH werd ik ontmoedigd door de rij die zich had gevormd buiten het pand. Alleen daar al stonden minimaal 20 mensen voor mij. Ik bereide me mentaal voor op een lange zit. Eenmaal binnen was het minder druk dan ik had verwacht en ik kreeg weer een beetje hoop dat het allemaal goed zou komen binnen niet al te lange tijd. Op de 2e verdieping aangekomen bleek het nummertjes apparaat niet te werken. Verloren keek ik de ruimte rond, hoe ga ik dit aanpakken? Zelf met een nummertje is het al lastig om aan de beurt te komen. Mijn oog viel op een rij waarvoor je blijkbaar geen nummertje nodig hebt, dat was me de vorige keer ook al op gevallen. De rij was niet zo lang, met de gedachte wie niet waagt wie niet wint ben ik in de rij gaan staan. Niet veel later vertelde ik de medewerker dat ik naam op de rekening wilde wijzigen en dat ik geen nummertje kon trekken omdat de automaat het niet deed. Waarop ik hen snel alle formulieren toeschoof. Hij keek er naar en zei, oké heb je je legitimatiebewijs ook bij je? Ik dacht maar een ding, bingo! Niks in de rij staan, dit heeft die gekke buitenland toch maar mooi geregeld, in de rij staan is voor Grieken. Ha! Lucky me. Dit glorieuze moment was van korte duur, de jonge man wees naar het apparaat met de mededeling dat ik een nummertje moest trekken. Waarop ik zei; het apparaat doet het niet. Zijn geroutineerde respons luidde, kom morgen terug om 7 uur om een nummertje te trekken de nummers voor vandaag zijn al op. Wat?? Morgen 7 uur kan je een nummertje trekken.

Dat is dat, er is door TP ook nog een voetbal competitie georganiseerd. De locatie is werkelijk waar fantastisch, direct aan zee inclusief een betoverende zonsondergang. Het was de dag van de finale voor de mannen. Maar eerst moesten wij, de vrouwen nog een wedstrijd spelen. De temperatuur was nog ondanks dat het al 9 uur was. Na een sprint liep het zweet als van mijn gezicht af, de wedstrijd moest nog beginnen. We verloren de wedstrijd, de paar kansen die we kregen werden niet benut. En dat terwijl onze coach toch zo zijn best deed om ons aanwijzingen te geven in alle talen die in het veld rondliepen. Na de wedstrijd nog even handjes schudden en trots zijn op de medaille voor de 2e plaats die op ons ligt te wachten. De mannen hebben het beter gedaan, die hebben de wereld beker in de wacht gesleept. Het feest wat volgde was super, leuke muziek en mensen nog wat vuur werk en een live act. Nu op naar de basketbal competitie.

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s