Στην Ελλάδα

Siga Siga

1 reactie

In middels zit ik al bijna drie weken zonder internet, en ik moet zeggen dat dat aardig irritant begint te worden. Ik ben er toch meer aan verslaafd dan ik had gedacht. Ben daarom nog maar is langs de Vodafone winkel gelopen zonder resultaat. Ik moest wachten, jaja siga siga in sunny greece. Het is een zin die me wel bevalt, het leven is daardoor toch minder gejaagd dan in Nederland. En gelijk hebben ze, morgen is er weer een dag. Maar o wat vind ik het irritant en frustrerend dat dat het enige antwoord is wat ik krijg, de vraag voor hoelang ik nog moet wachten werd dan ook beantwoord met het non verbale gebaar van geen idee maar geduld is een schone zaak. Ok ik probeer me er bij neer te leggen, maar lastig is het wel.

Pasen is hier nu ook geweest, Pap en mam hebben dit jaar twee keer Pasen gehad. Het was uit gestorven in Athene, zelfs de hoofdwegen waar het normaal een drukke bedoeling is waren zo goed als leeg, alle eilanden zullen wel vol hebben gezeten de afgelopen dagen. De leeg loop was al begonnen op donderdag avond, de ferry’s en vluchten naar de eilanden zullen ongetwijfeld vol hebben gezeten. Heerlijk stil word het dan, het lijkt wel een beetje op een spookstad maar dan zonder dat unheimische gevoel.
Op zaterdag had ik bedacht dat ik ene pita gyros wilde eten, vergeet het maar. Ik heb zeker drie kwartier rond gedwaald opzoek naar eentje die open was, zonder resultaat ben ik terug gegaan naar huis en heb zelf maar wat eten in de pan gegooid. Zondag was er werkelijk waar geen kip op straat, en tot overmaat van ramp was ik mijn aansteker vergeten. Normaal loop je naar de eerste de beste periptero en koop je er een, nu werd het een ware zoektocht naar eentje die open was. Het was de slechtste dag om mijn aansteker te vergeten, maar vlak bij het werk vond ik er een die open was, ik was inmiddels al een stuk of 20 periptero’s gepasseerd die de luiken allemaal gesloten hadden. Niet veel later liep ik langs een buurtwinkel die en open was en waar de buiten op straat het lam boven het vuur werd rondgedraaid. Dat is nou zaken doen, en je toko open en lam eten met de familie. Op het werk was ik in opperbeste stemming, op mijn Paasbest, want pap en mam waren al onderweg naar mij! Het was rustig op het werk waardoor de tijd niet echt opschoot, maar het werd dan toch eindelijk 4 uur.
Voor de verandering had ik tijd zat om eerder bij het hotel te zijn dan pap en mam. Ik was er dan ook een uur te vroeg, ben lekker in de zon gaan zitten en heb rustig gewacht, op een gegeven moment zag ik veel mensen met koffers met de labels van de luchthaven er nog aan uit de metro komen, niet veel later zag ik pap en mam turen naar de kaart opzoek naar de straat van het hotel. Het is toch een raar gezicht en vader en moeder, zo bekend en vertrouwd, in Athene te zien staan. Na een omhelzing snel alle koffers naar het hotel gebracht. Opzoek naar een leuk tentje om te eten, op de bonnefooi zijn we op een heel leuk plekje beland met mooi uitzicht waar we ons door de ober het lamsvlees hebben laten aansmeren. Het smaakte heerlijk en het hoort natuurlijk bij eerste Paasdag.
De volgende dag genoten van het ontbijt waarna we naar mijn nieuwe huis zijn gegaan zodat ze nu een idee hebben waar ik woon en hoe het huis er uit ziet. Het viel en de smaak, na een kopje koffie zijn we naar de zee gewandeld waar we de tram hebben genomen naar de haven van Flisvos. Het kopen van een ijsje was wat ingewikkelder dan verwacht, de jongen die ons het ijsje gaf maakte duidelijk dat we in een andere rij moesten gaan staan om te betalen, waarop mam zij dan kunnen we toch ook gewoon weglopen wat is dit voor een gedoe. Waarop ik zei Griekse chaos en nog geen verdorven geest, naar in de rij waar we moesten betalen ook nog een kopje koffie te hebben besteld hebben we genoten van de drukte in de haven. Op naar het strand waar de een koeloeri kochten bij een kraampje, de man wilde zoals ze dat altijd willen weten, weten uit welk land we komen. Hij heft ons het bewijs geleverd dat Grieken best overweg kunnen met de “sch” klank in onze taal. Zijn reactie op wij komen uit Nederland was na Amsterdam, Schiedam met een zeer correcte uitspraak.
De wandeling langs het strand eindigde in een taverna aan het strand, de zon was al aan het zakken en gaf de zee de zilverkleurige schittering.
De tram bracht ons weer terug in het centrum waar we ons te goed hebben gedaan aan een pita gyros. We hebben lekker bij kunnen kletsen, er gaat toch niks boven het echte contact. De volgende morgen werd de auto afgeleverd bij het hotel het laatste ontbijt en nu zijn ze op weg naar een mooi stukje van Griekenland een rondreis over de Peloponnesos. Maar voordat ze het drukke Athene achter zich konden laten moesten ze nog wel even de Syngrou overleven, dat is een van de drukste wegen in Athene, er gebeurt van alles, heel veel bussen, brommers die overal tussen door schieten. Maar ik heb een smsje gekregen dat het allemaal goed is gegaan en dat ze al voorbij Korinthe waren en van uitzicht aan het genieten waren. Vanavond komen ze aan in Nafplion, heb er veel over gehoord en het schijnt heel mooi te zijn. Maar daar gaan ze me vast alles over vertellen als ze terug komen.
Bij mij ligt de voorraadkast nu vol met Nederlandse dingen zoals oude kaas, drop, stroopwafels en rooibos thee. En nu gaat voor mij het gewone leven weer door, op naar het werk.

One thought on “Siga Siga

  1. Het is weer mooi om te lezen. Dat is toch wel heel prettig om je pa en ma weer te zien en vast te houden.
    Een groet,
    Emmy

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s