Στην Ελλάδα

It’s all Greek to me

4 reacties

Het is al weer Maart, de temperaturen beginnen voorzichtig op te lopen, maar het is wel erg wisselvallig, de ene dag strak blauw, de andere dag grijs met regen. Het ziet er hier dan zo treurig uit. De palmbomen staan er dan een beetje verloren bij, de straten zijn leger dan wanneer het niet regent. Het heeft vorige week zelfs nog gesneeuwd!

De afgelopen tijd heb ik mij bezig gehouden met, het regelen van internet bankieren. Klinkt als iets wat je tussen neus en lippen door regelt, helaas. Het heeft me toch een dag of twee gekost. Dit wordt deels veroorzaakt door de geweldige openingstijden van de banken hier. Van ’s morgens vroeg half negen tot een uurtje of een in de middag. Er staan doorgaans lange rijen voor de balies. Op een dag had ik toch wat zin bij elkaar weten te rapen om me in de rij te storten, de bank was bijna leeg, onzeker vroeg ik of ik hier internet bankieren kon regelen. Waarop het antwoord positief was, maar het systeem lag plat. Dat verklaarde de praktisch lege bank. Ik moest later terug komen. Fijn, er ging dus een week voorbij voordat ik weer vrij was op de tijden dat zij open zijn. Zo vriendelijk als de vrouw achter de balie de vorige keer was, zo onvriendelijk was de vrouw die mij na enig aandringen hielp. Volgens haar moest ik bellen met het call center om het te regelen. Waarop ik zei dat ik geen PIN had voor hulp van het call center, of dat ik die in elk geval niet meer wist. Na een doordringende blik van haar, deed ze haar werk en heeft de de PIN ge reset, Nou ja ze schoof mijn het scherm en het toetsenbord toe en gebaarde dat ik daar de nieuwe PIN kon in toetsen. Zo dra ik dat gedaan had, klaarde ze op en zei dat ik nu kon bellen met het call center om het te regelen. Ik vroeg haar nog of ze dat niet hier kon regelen, met geen mogelijkheid. Iet wat gefrustreerd liep ik naar buiten, slechts de PIN voor het call center rijker. Eenmaal thuis toch maar een telefoontje naar het call center gepleegd waar ik in het Engels te woord werd gestaan. De medewerker was erg vriendelijk en had gelukkig snel door dat ik er geen bal van snapte, ze vertelde me rustig welke informatie ze nodig had om te identificeren. Mijn naam en die van mijn moeder. Daarna alleen nog het 2e en 4e cijfer van mijn pincode. De mededeling dat de codes gerest waren en dat ik nu toegang zou moeten hebben tot mijn account volgde snel. Waarop ze aanbood om aan de lijn te blijven terwijl ik zou proberen om in te loggen, dat ging allemaal goed. De toegangscode moesten wel direct gereset worden, dit heb ik in alle haast gedaan. Waarna we het gesprek beëindigden. Ondertussen was ik ook met Olga aan het chatten op facebook. Ik vertelde haar enthousiast dat ik internet bankieren geregeld had, nog voordat ik deze zin had uitgesproken realiseerde ik mij dat ik geen idee had wat ik had ingevuld voor mijn gebruikersnaam en wachtwoord. Moeilijk gedoe ook allemaal. Het moet natuurlijk hoofdletters en tekens bevatten. Slim als ik ben had ik de wachtwoord en gebruikersnaam opgeslagen in de browser. Anders had ik direct weer kunnen bellen.

Van mijn huizenjacht wordt voorlopig alleen Vodafone blij, heb er al ontelbaar veel belkaarten gespendeerd. Meestal kom ik niet verder dan de vraag; spreekt u ook Engels? Waarna de verbinding wordt verbroken. Laats was iemand zo moedig om te zeggen dat hij een beetje Engels sprak, het was een oudere man. In een mix van Engels en Grieks hebben we een afspraak gemaakt. Het huis was op loopafstand, nou ja een half uurtje. Een klein huisje op de bovenste verdieping. Eenmaal daar aangekomen was de man net zo vriendelijk als aan de telefoon, sprak langzaam in het Grieks tegen mij met af en toe een woord engels. Waarop ik het omgekeerde terug deed. Eenmaal in het huis was ik dan ook teleurgesteld toen ik er achter kwam dat de beloofde 28 vierkant meter in de advertentie was op gemeten met een ouzo of twee teveel op. Het was te klein, zelfs zo klein dat de wasmachine op het terras stond. Na nog wat met de man gekletst te hebben maakte hij mij duidelijk dat ik nog even mee moest komen omdat zijn vrouw mij wou zien. Voor ik het wist zat ik daar in de woonkamer zo goed en zo kwaad als het kon een praatje te maken. Ik kon nog net een Giekse koffie en een maaltijd ontwijken, de sinaasappelsap kon ik niet afwenden. Dat was te Nederlands, je kan niet nee zeggen tegen zulke mensen. Nou drink ik nooit veel, ik heb me dan ook door het onmogelijk grote glas heen gewerkt en na een half uurtje ben ik vertrokken. Wat is dit nou weer, eindelijk aardige mensen, geen rare geldwolven is het huis crappy.

Later in de week nog maar weer is een belletje gewaagd, de man stapte zonder moeite over op het Engels en vroeg mij waar ik vandaan kom. Waarna hij mij vertelde dat hij voor een Nederlands bedrijf in Den Bosch werkt. Komende donderdag heb ik een afspraak om het huis te bekijken. Ik hoop dat het wat wordt, maar daarvoor moet hij wel met de prijs zakken. Ik hoop er maar het beste van, en ik had me nog zo voor genomen om niet bij voorbaat enthousiast te worden om de teleurstelling zo klein mogelijk te houden. Dit lukt niet echt, ik vertel het verhaal tegen iedereen en merk dat ik in mijn hoofd er al half woon. Een zeer irritante eigenschap als zeg ik het zelf.

Op het gebied van het leren an de taal heb ik mij toegewijd aan de Griekse slang. Ik liep toevallig tegen een boekje aan met 1000 veel gebruikte zinnen onder het kopje slang. Op zondag heb ik wat van die zinnen op een collega losgelaten en volgens haar was het goed. Ze zei las je dit leert dan komt het goed, waarop de de middag hebben gespendeerd aan die zinnen, nou laat mijn uitspraak nog wat te wensen over, of ik zeg een kompleet ander woord. Dit was nogal hilarisch voor de Duitse collega die wel werk had en zo af door het lachen de telefoon niet meer kon opnemen. De zaterdag er voor was ik uit geweest met collega’s het was leuk, totaal niet mijn muzieksmaak en dan ook nog alleen maar Griekse artiesten. Ja dan voel je je wel een beetje een buitenlander, een praatje aan knopen in het Engels bleek ook lastig in een club waar de dus overwegend Griekse dance classic uit de speakers schalde. Het was zo raar, de hele toko ging uit zijn stekker en ik stand daar een beetje bij te kijken, in het kader van oke dit zal wel een grote hit zijn. Maar het heeft wel geresulteerd een een schop onder mijn reet. Leer nou is Grieks, ik moet er meer tijd aan spenderen. Ik ben geen talen wonder, vind Nederlands al moeilijk genoeg. Zoals overal, als je in de minderheid/ de enige bent die de taal niet spreekt gaat het gesprek al snel over in het Grieks. Ik probeer dan zo veel mogelijk te verstaan, maar om zelf wat te zeggen, zelfs in het Engels daar ben je dan te langzaam voor. Tegen de tijd dat ik het uitgevogeld heb is het moment al weer voorbij waardoor je weinig in te brengen hebt. Over gene heen stappen en zoveel mogelijk Grieks praten, dit is de enige manier, vraag me nou niet waarom het zolang heeft geduurd om tot dit inzicht te komen. Ik had gehoopt dat het wel zou komen aan waaien, dit uiteraard tegen beter weten in. Maar zoals mijn collega mij aanmoedigde door te zeggen dat zij de klanten die bellen op de Nederlandse lijn en bij haar terecht komen, nog niet een in het Nederlands kan zeggen dat ze over 10 minuten terug moeten bellen. Waarna ze mij aanspoorde voor de volgende Griekse zin.

4 thoughts on “It’s all Greek to me

  1. Lieve Carien,
    Zo als altijd, je artikel is erg interessant en leuk.Maar dat je moeite met het taal hebt,dat begrijp ik heel erg goed.Nu kan je je een beetje voor te stellen hoe ik me soms voel,ha,ha,ha,? Maar kop op,alles komt goed.
    Ik wil je nogmaals bedanken voor je telefoontje op me verjaardag.Ik ben erg blij dat je me had gebeld.Heel erg lief van je.We wensen je alle beste en tot snel.Het zal leuk zijn als je op Zoran’s en Eveline trouw dag zal mogen zijn.We denken vaak aan je.
    Veel liefs Branka en Mehmed

    • De taal, ja dat is moeilijk. Ik snap nu ook wat het is om niet uit te kunnen legen wat je bedoeld omdat je de taal niet spreek, frustratie! Maar met kleine beetjes wordt de Griekse taal in mijn hoofd gestampt, op een dag zal ik het gaan spreken.

      Groetjes Carien

  2. Ha Carien,
    Niks gaat vanzelf heb ik lang geleden begrepen…om iets te beginnen, nou ja dat gaat nog wel maar om door te pakken……Grieks is nou niet bepaald een eenvoudige taal en dan die tekens…
    Houdt moed !

    Het was weer leuk om iets van je te lezen.
    Een groet,

    Emmy

    • Ik hou de moet er in, opgeven is niet iets wat ik graag doe. En de letters vallen nog wel mee, de uitspraak en zinsbouw daar in tegen……. pfffffffff

      Groetjes Carien

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s