Στην Ελλάδα

De belastingdienst

4 reacties

Op woensdag avond na de Griekse les zijn we met een groepje naar Pia gegaan die net terug was van een weekje Nederland. Gefrustreerd vertelde ze dat ze bij de douane de duo penoti die ze voor Alexander had mee genomen had moeten in leveren terwijl de pot nog dicht zat. De tandpasta die open was en ook in de handbagage zat mocht wel mee. Soms snap je er toch even helemaal niks van. De oude kaas voor Wim en Tineke zat gelukkig voor hun in de andere koffers. Donderdag avond had ik afspraak met Danielle. Aangezien ik nog steeds gemakkelijk de weg kwijt raak hadden we afgesproken op Syntagma bij de trap naar de metro. Daar aangekomen was het overduidelijk spitsuur. Op het plein stonden agenten met fluitjes en al het verkeer te regelen. Ik bekeek het plein wat beter en zag tot mijn grote schrik dat er drie trappen waren. Lang leve de mobile telefoon! Danielle belde dat ze er was, ik ook zei ik. Waar sta jij hoe zie je er eigenlijk uit. Het leek wel een date! Vervolgens zijn we strak langs elkaar heen gelopen om daar daarna achter te komen. Op een plein hebben we buiten onder de terrasverwarmers wat gedronken. De buurt zag er zelfs in het donker mooi uit, mooie kronkel straatjes kerkjes en pleintjes, dus dat ga ik later zeker beter bekijken met daglicht.

De kaartjes van het OV zijn onlangs van 1 euro naar 1,40 gestegen. Wat je nu veel ziet is dat de kaartjes worden door gegeven aangezien je een kaartje koop en daar 1 ½ uur mee mag reizen. Maar niemand doet dat. Dus als je uitstapt dan geef je je kaartje door aan iemand anders zodat die er verder mee kan reizen. Ik vind dat een geniaal idee. Het is ook van de zotte, de prijsstijging zeker gezien de hoeveelheid stakingen.

Zaterdag vroeg Angela of ik mee wilde on een wandeling te maken met de hond. De planning was om rond een uurtje of 2 te gaan. Dat ging zoals wel vaker de laatste tijd niet door. Uiteindelijk waren we na een ritje van 20 minuten om half zes bij de berg. Het was een leuke rit door de stad met de auto. Tot mijn verbazing hield de stad in ene keer op. Links allemaal flats en recht natuur. Er was geen overgang daar tussen. Na wandeling van een uurtje werd het donker en zijn we weer terug gereden waar ik de souvlaki bezorger eerder bij het huis was dan wij.

Zondag hebben we een twee de poging gewaagt dit keer met meer succes, met maar een uurtje vertragen die ook nog is door mij was veroorzaakt begonnen we aan de wandeling. Het was mooi vooral het uitzicht over Athene en de zee. Ook heb ik mijn eerste frappe gehad. Tot mijn grote schaamte moet ik zeggen dat ik het drankje waar de Grieken bekent om staan nog nooit had gehad. Maar het is zeker een aanrader.

Maandag morgen zijn Pia en ik naar het belastingkantoor gegaan om voor mij een belastingnummer te regelen. Zonder dat nummer kan je zelfs niet eens een mobiel abonnement afsluiten. In het gebouw was het druk, allemaal mensen die met stapels formulieren heen en weer liepen, lange rijen. Pia had voor mij een formulier geregeld waarop ik van alles en nog was moest in vullen. In de rij heb ik mij verbaast over het feit dat iedereen het kantoortje in en uit liep, de mensen die werden geholpen totaal geen privacy kregen. Wat mij eigenlijk nog het meest verbaasde was dat de dame achter het bureau de ongeduldige mensen ook nog uitgebreid antwoord gaf. Je was dus aan de beurt maar moest nog wel even wachten. Eenmaal aan de beurt na anderhalf uur wachten ging het niet zoals ik had gehoopt. Ze had de geboorte akte nodig terwijl dit helemaal niet nodig is volgens de regels is alleen een paspoort voldoende. Maar ze vroeg of ik morgen terug kon komen ergens tussen 8 en half 9. Geen probleem. Ik was er dus op tijd, helaas was de mevrouw die het kopieer apparaat bediend te laat waardoor ik daar een half uur heb staan wortel schieten, om vervolgens de pech te hebben dat de meneer voor mij zijn hele belastingsdienst chaos van af de jaren 60 wou door nemen. Maar goed het wachten is beloont, pap mam jullie staan nu met alle voornamen in de Griekse boeken en ik heb mijn ΑΦΜ nummer.

De belastingkantoor heet hier εφορία (eforia) zo voelde ik mij toen ik naar buiten liep euforisch!

4 thoughts on “De belastingdienst

  1. Hoi Carien, nou die frappe ken ik… die is niet te versmaden. Geen idee waarom ze die in Nederland niet hebben, terwijl we toch enorme koffieliefhebbers zijn. Het is iedere keer weer enorm leuk om jouw escapades en belevenissen te lezen. We blijven je volgen. Liefs, Sylvia en Rijk

  2. Hoi Carien,
    Het moet eigenlijk niet fraaier worden. Voor een Griekse sim of mobiel moeten ze in Griekenland al opschrijven hoe je ouders heten en dat is ook blijkbaar nodig voor het Griekse Centrum voor Werk en Inkomen, want ondanks EU enzovoort krijg je blijkbaar anders geen Grieks sofinummer. Een als klap op de vuurpijl zijn we inmiddels, met naam en toenaam, bekender bij de Griekse belastingdienst geworden dan menig Griek, want die weten niet eens dat kantoor te vinden laat staan hoe ze belasting moeten betalen (als we de Nederlandse kranten mogen geloven).

    Groeten van P&M

    • Nederlandse kranten schrijven wat het publiek wil horen, ja het is een feit dat iedereen onder het betalen van belasting uit probeert te komen maar dat is volgens mij een sport over de hele wereld. Het is ook een feit dat er veel zwart gebeurt, en er meer kan als je iemand extra betaald. Het is ook een feit dat je ouders na verloop van tijd bij je komen in wonen en jij ze financieel ondersteund zodat zij vroeg met pensioen kunnen. Maar dat staat er niet bij in de kranten, die koppen alleen met in Griekenland gaan ze met pensioen als ze 60 zijn.
      Het AFM nummer is niet voor werk en inkomen. Het is een soort van persoonsnummer. De reden dat je ook je ouders met naam en toenaam moet opgeven is dat hier iedereen wordt vernoemd naar opa en oma. Juist doordat ik wel uit een EU land kom was de procedure heel simpel, kopie van paspoort, geboorte akte en een formulier invullen, het duurde alleen lang. En dat de Grieken het belastingkantoor niet weten te vinden bleek niet echt uit de lange rijen voor alle loketten.

  3. Ha Carien,
    Ja een mens moet wat mooeite doen om ‘gekend’ te worden. Ik zie het voor me al die Grieken in dat kantoor. Maar gefeliciteerd met je nummer !
    Je bent nu echt een nummer net wal wij allemaal. Ach wat maakt het uit als je je maar geen nummer voelt vind je niet?
    Een groet,
    Emmy

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s