Στην Ελλάδα

Athene

6 reacties

έτσι είναι η ζωή(that’s life)

Daar zit je dan…. In de Metropool Athene. Allemaal mensen om je heen die Nederlands praten, je aan alle kanten willen helpen. Weet voor het eerst niet goed wat en hoe ik het op mijn blog moet zetten. Er is de afgelopen tijd zoveel gebeurt.

Het avontuur wat gepland was is abrupt tot een eind gekomen. Hoewel ik dit heel erg jammer vind, zie ik nieuwe kansen in de avontuur Athene.

Zondag morgen ben ik met de bus van Zakynthos vertrokken om richting Athene te gaan, waar ik via een forum onderdak gevonden heb. Na een lange zit naast een dikke man die zo ongeveer de helft van mijn plaats in beslag nam, kwam de bus aan in Athene. Op het busstation een taxi gepakt naar het gebouw van de Nederlandse vereniging waar ik met Margo, die mij heeft geholpen met de woonruimte, had afgesproken. De taxi chauffeur had mij verzekerd dat hij wist waar het was. Helemaal niet dus. Na veel zoeken ben ik uitgestapt bij het “Fix” metro station. Gelukkig had ik de dag er voor op google gekeken waar het was, ver er vandaan was het niet. Maar ik baalde wel omdat ik een taxi had genomen om niet te hoeven zoeken. Margo had mij haar nummer gegeven dus ik dacht ik bel even om te checken. Helaas is er iets mis gegaan met het nummer, ik kreeg een Griekse mevrouw aan de lijn die mij vertelde dat het nummer niet ingebruikname was. Na een nieuwe dikke van Dale vol met scheld woorden heb ik toch de tassen op gepakt en ben ik op de gok de straat af gelopen. Iedereen die ik tegen kwam heb ik aan gesproken, niemand die mij kon vertellen waar het was. Uiteindelijk kwam ik voor mijn gevoel bij het eind van de straat, wat nu, was ik dan toch verkeerd gelopen, moest ik nou echt dat hele eind weer terug lopen en dan verder zoeken? Gelukkig keek ik om het hoekje waar iemand zat voor zijn winkel. Met het laatste beetje moed haalde ik het adres uit mijn broekzak en vroeg hem of ie wist waar het was. Hij pakte het briefje uit min hand en liep weg, totaal ontredderd van wat nu, nu heb ook het adres niet meer, liet hij mij achter op de stoep. Binnen no time kwam hij terug met iemand die mij in het Nederlands begroette. Gelukkig! Ja hoor ik heb dus recht voor de deur van het pand gevraagd waar het was. Heb ik weer. Niet lang daarna hebben we het appartement in Egaleo bekeken. Het zag er leuk uit al moest ik wel erg wennen aan de kleine ramen en de voordeur die direct in de woonkamer zit. Daarna was het tijd om mij naar mijn tijdelijke verblijf te brengen. Bij Edwin thuis althans dat was het doel. We kregen namelijk auto pech. Daar zit je dan met je hele hebben en houwen in een auto die het niet doet met twee dames die duidelijk overal de humor van in zien. Precies wat ik nodig had. De Griekse ANWB was snel ter plaatse die on vertelde dat de auto weg gesleept moest worden. Gezellig in de regen hebben we gewacht. Maar van de meneer van de auto ambulance mocht er maar een mee richting Lagonissi waar ik met Margo heen zou gaan. Waarop Pia aanbood dat ik bij haar kon blijven. Eenmaal bij haar thuis was het voor mij heel vreemd dat haar kinderen Nederlands praten. Na wat kletsen en pizza als avond eten bood haar dochter Angela aan dat ik bij haar mocht slapen. Ik weet niet waar al deze ongelooflijk lieve mensen vandaan komen en het overdonderd me dan ook een beetje.Geslapen heb ik zeker al duurde het even voordat ik in slaap viel.

6 thoughts on “Athene

  1. He Carien, wat lees ik nu? Ik begrijp uit de context dat je niet meer op de boot zit maar wat is er dan gebeurt? Ik ben benieuwd. In elk geval heel veel succes, wat een avontuur!

  2. Big big luidruchtige city. Zo herinneren wij ons Athene (letw el 48 jaar geleden). Je blog komt wel weer, de start is er weer. Alles komt weer op zijn pootjes terecht, geloof mij. Zet ‘m op !!!

    Groet,

    Emmy

  3. Lieve Carien,
    Ik probieer het weer.xxx

  4. Hi Carien,
    Het is gelukt,maar ik hoop dat je in tussen tijd mijn bericht op facebook hebt gelezen.We denken aan je en wensen je heel veel succes.Sorry van me fouten,maar je weet waar ik vandan kom,hi,hi…
    Dikke kus Branka en Mehmed

  5. Hoi Carien,
    Heel toevallig heb ik je blog hier gevonden. Het was leuk je te ontmoeten in het “stekkie” van de Nederlandse vereniging.
    Heb je al nieuws gekregen uit Lefkas?
    Groetjes,
    Erna

    • Hoi Erna,

      Wat leuk dat je toevallig op mijn blog uit kwam. Het is zeker leuk om een echt gezicht te hebben bij de mensen. Het nieuws uit Lefkas is nog volop in ontwikkeling maar het lijkt de goede kant op te gaan.

      Groetjes

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s