Στην Ελλάδα

Onderweg naar Zakynthos

1 reactie

Onderweg naar Zakynthos

Op vrijdag hebben we voorbereidingen getroffen om op zaterdag weg te gaan. Boodschappen, de watertank tot de nok gevuld, accu’s vol met stroom. Nog een laatste rondje door Chania gelopen, langs de koffie tent om nog een praatje te maken. Voor de laatste keer langs het strand hard gelopen. Was toch wel een raar idee, maar naar Zakynthos gaan klinkt ook goed! ‘S avonds nog even langs Rudy’s om een biertje te pakken en de naamdag van Janna te vieren. Rond een uurtje of half twaalf hielden we het voor gezien en zijn naar de boot gegaan waar we afscheid hebben genomen en uitbundig zijn uitgezwaaid.

Zaterdagmorgen was het vroeg dag, de wekker ging om half zeven. Snel een kopje koffie en een broodje. Het was koud, mijn trainingsbroek onder mijn spijkerbroek aan getrokken, twee truien en een sjaal. Nog voordat de zon goed en wel op was voeren we de haven uit. Het gaf mij toch een beetje een triest gevoel. Het was een tocht op de motor aangezien de wind recht van voor kwam. Het voordeel hier van was wel dat je in de kuip uit de wind in het zonnetje kon zitten. Ben zelfs nog even in slaap gevallen, ik schrok echter wakker toen Nol op het dek sprong. Ik vloog overeind waarop Nol een beetje stond te lachen en genieten zei je lag te slapen. Nog voordat de zon onder was kregen we de baai Kaspali op Kirtia in beeld. De planning was om snel het anker uit te gooien en nog voor het donker een biertje te drinken in het zonnetje op de gelaagde dag. De ankergrond bleek ons niet gezind, maar drie maal is scheepsrecht. Na een flitsend snelle maaltijd die ik in elkaar had gedraaid, was het mooi geweest voor vandaag. De boot deinde rustig heen en weer op de golven, het heeft dan ook niet lang geduurd voordat ik in armen van Klaas Vaak was beland.

Zondag geslapen tot een uurtje of 8, de zon scheen al weer toen ik wakker werd. Na het ontbijt zijn we een korte wandeling wezen maken naar de top van een berg waar een lelijk kasteel opstond. Het uitzicht was wel erg mooi dus dat maakte het de moeite meer dan waard.

Maandag hebben we koers gezet naar Methoni, het was een lange tocht met schitterend weer. ‘S morgens was het nog wat bewolkt maar naarmate de dag vorderde won de zon steeds meer terrein. De temperatuur steeg met het uur, de wind kwam uit het noorden, de motor pruttelde rustig. Ineens kwam er verandering in de rustige sfeer, de vislijn werd uitgetrokken. We hadden beet! Snel zette Nol de motor in z’n vrij en begon de lijn binnen te halen met een tonijn als resultaat. De tonijn hebben we zon snel mogelijk uit zijn leiden gehaald door al zijn ingewanden er uit te halen. De kuip zat onder het bloed en het rook er naar een visafslag. Al het bier en de wijn in de ijskast hebben ruimte moeten maken voor de tonijn. Ik had het idee dat we hem zelf gingen klaar maken, maar dat kan de taverna beter volgens Nol. Dus zodra we in Zakynthos zijn gaat de tonijn over de schouder mee naar de taverna waar die door de kok wordt bereid. Het schijnt normaal te zijn ikzelf vind het een beetje vreemd. Na alle commotie keerde de rust weer terug en hebben we heerlijk door gevaren genietend van de ondergaande zon. Dit is zo op zee toch wel een heel mooi gezicht! In het donker liepen we Mithoni binnen wat nog even spannend was, er lag een ondiepte vlak voor de ingang. Het is hier gebruikelijk om dit vooral niet te verlichten! Net zoals het haven licht wat niet op het havenhoofd staat maar ergens in het midden. Bij voorkeur staar en op de kade genoeg licht om een voetbalveld mee te verlichten. Het beetje wat je nog zag is daarmee ook verdwenen. Maar het is gelukt om voor anker te gaan in de haven. Met de bij boot zijn we naar de kant geroeid en hebben in een tavenra een pita gyros gegeten en daarna in de kroeg nog een paar biertjes gedronken.

Dinsdag morgen bij daglicht de haven uit gevaren om dan eindelijk de zeilen te hijsen, de wind kwam uit de goede richting. In de loop van de dag zou de wind gaan aan trekken, dit liet lang op zich wachten waardoor de snelheid niet boven de 5 knopen uit kwam. Naar zakynthos was nog ver, om en na bij 50 mijl. Het ging niet lukken om voor het donker de haven binnen te lopen. Maar de wind trok later op de dag toch nog wat aan en de boot surfte op de golven. De avond viel en het werd kouder in de verte was het licht van de bliksem te zien. Ik hoopte maar een ding en dat was dat we dat niet over ons dak zouden krijgen. Rond een uurtje of 9 liepen we de haven binnen waar we het anker uit gegooid hebben en zijn gaan slapen.

One thought on “Onderweg naar Zakynthos

  1. Veilig aangekomen ! Geen ‘gedonder’ onderweg.
    Wat wonderlijk is dat toch dat als je een poosje ergens bent, je je thuis gaat voelen en het afscheid een beetje ‘lijden’ is (Kreta).
    Volgens wel ingelichte bron zijn jullie nu in de thuishaven. Ben benieuwd naar het vervolg.
    Een groet,
    Emmy

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s