Στην Ελλάδα

Op pad naar Kolimbari

Een reactie plaatsen

Op pad naar Kolimbari

Op dinsdag zijn we naar het busstation gelopen om te vragen hoe laat de bus naar Sougia. Die gaat dus om 5 uur. Dat wordt vroeg opstaan dus. Welk nummer de bus heeft kon ons nog niet verteld worden daar voor moeten we morgen terug komen. Ik hoop wel dat de bus ook echt om 5 uur gaat. Daarna hebben we nog wat aan boord geklust waarbij Nol nog een cruciaal onderdeel van de pomp van het toilet overboord heeft gegooid. Dit heef ie weten te fixen door een stuk uit een van zijn flippers te knippen. Dat vond ik dan wel weer inventief. Tevreden zijn we gaan hardlopen, zowaar gezamenlijk en dit heeft niet tot een discussie geleid! Misschien lag het aan de mooie zonsondergang?

Woensdag hing Nikos aan de telefoon met de mededeling dat er geen bus ging. Er moest een nieuw plan gesmeed worden. Om half een op het terras was de afspraak. Waar op het terras de hele discussie aan mijn voor bij ging. Uiteindelijk zijn we op gestaan en hebben de LP er bij gepakt om te uit te zoeken wat de leuke plekken zijn en wat te doen is met de bus. ‘S avonds hebben we een pita gyros, wat sla en een warme plak feta gehaald. Heerlijk! Daarna nog langs Rudy’s om een biertje te halen. Goede voorbereiding op de dag van morgen.

Donderdag met een rugtas vol met eten vertrokken met de bus naar Kolimbari Waar we eerst een heel stuk over de straat langs de zee hebben gelopen. Ik blijf dat blauwe water fascinerend vinden. Het veranderd ook steeds van kleur door het zonlicht en de rotsen. Al snel vonden we een klein paadje door de kloof heen. Maar helaas na een kleine 20 minuten konden we niet verder. Terug liepen we weer langs de schapen die ons even dom aan keken als toen we er voor de eerste keer langs liepen. Zouden ze geweten hebben dat we weer terug zouden komen? Aan het eind van de dag hebben we boodschappen gedaan, de bus hadden we gemist omdat ik en Nol geen zin hadden om te rennen. De bus daarna kwam niet op dagen dus dat werd lang wachten in Griekse stijl. Langs de kant van de weg zitten en dom voor je uit kijken. Na een tijdje hielden we dat voor gezien om wat te gaan drinken. De bediende was niet erg snel en moest eerst nog even zijn prive gesprek afronden. Nol die draaide zich om met een blik van hier gaan we weer “wachten op de Griek en zijn telefoon”. Ineens rende Nol langs mij heen en riep daar is de bus. Geheel ongrieks hebben we een sprintje getrokken en de bus gehaald. De chauffeur had de gang er lekker in zitten en binnen een half uur waren we weer terug op het chaotische busstation. Busstations hebben namelijk geen haltes en de bussen hebben ook geen nummer. Voeg daar aan toe dat alles te laat komt. Complete chaos ook om het busstation af te komen is een opgave aangezien de auto’s worden neer gezet voor de winkel waar je moet zijn ook al word het dan een dubbele rij. De wandeling naar de boot ging langs de pita gyros tent waar we weer zijn gezwicht voor de overheerlijke geuren die uit het restaurant kwamen.

Ook wat te melden? Schrijf het hier van je af!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s